Pokolenie budowniczych II Rzeczypospolitej. Tadeusz Apolinary Wenda cd.

25 października 2018 roku w siedzibie Towarzystwa Miłośników Gdyni przy ul. Władysława IV/51, miała miejsce prelekcja „Pokolenie budowniczych II Rzeczypospolitej. Tadeusz Apolinary Wenda„ poprowadzona przez Dagmarę Płaza – Opacką. Gościem honorowym spotkania była Hanna Wenda-Uszyńska, wnuczka Tadeusza Wendy projektanta i budowniczego portu w Gdyni.
Prelekcja poświęcona inż. Tadeuszowi Wendzie uwzględniała materiał biograficzny dotyczący lat sprzed 1920 roku, kiedy kariera zawodowa związała go z portem w Gdyni.

Przybyli na spotkanie z żywym zainteresowaniem wsłuchiwali się w jeszcze nieznane informacje z wcześniejszych etapów życia bohatera, o rodzinie, miejscu urodzenia, rodzicach i rodzeństwie, domu rodzinnym i jego historii. Pani Dagmara Płaza-Opacka przedstawiła nowe materiały dotyczące okresów nauki w III Gimnazjum Rządowym w Warszawie, studiów na wydziale Fizyczno- Matematycznym na Carskim Uniwersytecie w Warszawie i ich kontynuacji w Petersburgu. W mieście tym, będącym ośrodkiem skupiającym uczelnie techniczne o wysokim poziomie nauczania, studiowało (w II połowie XIX i pocz. XX wieku) liczne grono studentów polskich. Jednym z nich był Tadeusz Wenda. Po roku studiów na wydziale Fizyczno – Matematycznym Uniwersytetu w Petersburgu podjął studia w Instytucie Inżynierów Komunikacji. W 1890 roku, po trzech latach studiowania, uzyskał dyplom inżyniera komunikacji. Okres pracy zawodowej inż. Tadeusza Wendy na terenie Rosji początkowo związany był z budową linii kolejowych, przepraw mostowych. W latach kolejnych inż. Tadeusz Wenda uczestniczył w remontach, pracach projektowych i nadzorując budowy portów w różnych miastach cesarstwa rosyjskiego. Tadeusz Apolinary Wenda był wykształcony, znał cztery języki obce. W 1914 r. powrócił do Warszawy i włączył się w prace na rzecz miasta, na różnych stanowiskach w różnych urzędach i ministerstwach.
Pani Dagmara Płaza- Opacka podkreśliła wagę roku 1918 – roku odzyskania niepodległości, a w konsekwencji również dostępu do morza. Przedstawiła sytuację, kiedy prace nad koncepcjami możliwości wykorzystania portu w Gdańsku przez stronę polską doprowadziły również do decyzji o konieczności intensywnych działań zmierzających do budowy portu polskiego. Konsekwencją tego była wybrana z wielu innych projektów koncepcja inż. Tadeusza Wendy, który zaproponował lokalizację portu w Gdyni. W okresie od 1920 roku do 1937 roku inż. Tadeusz Wenda pracował w Gdyni, projektując i nadzorując budowę portu.
Prelekcja wzbogacona została pokazem fotografii i dokumentów, przy którym wywiązała się ożywiona dyskusja.
Goś specjalny Pani Hanna Wenda – Uszyńska podzieliła się ze słuchaczami osobistymi refleksjami o swoim Dziadku, którego nie poznała osobiście i nie mogła cieszyć się Jego osobą i głosem. Przeczytała również dwa wzruszające listy. Jeden skierowany do żony, młodszej o 25 lat, w 20. rocznicę ślubu. Drugi do syna Jerzego, najmłodszego z trójki dzieci. Oba były świadectwem niezwykle mocnych więzi rodzinnych. Czułe i jakże ciepłe listy przybliżyły obraz Tadeusza Wendy, jako człowieka wrażliwego, odpowiedzialnego za rodzinę, troskliwego męża i ojca.
Uczestnicy spotkania mieli niezwykłą przyjemność bezpośrednich rozmów z obiema Paniami, dzieląc się życzliwymi spostrzeżeniami dotyczącymi bohatera spotkania.